GAANCoachingBanner7.jpg GAANCoachingBanner8.jpg GAANCoachingBanner9.jpg GaanCoachingBanner1.jpg GaanCoachingBanner3.jpg GaanCoachingBanner4.jpg GaanCoachingBanner5.jpg GaanCoachingBanner6.jpg
A+ A A-

Het meisje vliegt uit


images-2.jpeg



Maar alleen 

Hoeveel keer ik te horen krijg: "Dan zijn jullie weer met zijn tweeën". "Oh en als je man dan ook nog eens op reis is dan ben je maar alleen" als klap op de vuurpijl. Tja dat is helemaal waar, bij de gedachte alleen al krijg ik buikpijn en heb ik geen idee hoe ik het allemaal ga ervaren en verwerken. Mijn dochter van 16 vertrekt voor een jaar naar de andere kant van de wereld...! De twee oudsten zijn al een poosje geleden uitgevlogen. Maar dat ging geleidelijker, die hebben eerst de middelbare school afgemaakt en zijn daarna op kamers gegaan om te studeren. Zij komen regelmatig in de weekenden naar huis. Dat is ook loslaten, maar dan iets rustiger en dat voelt natuurlijker. Gezien uit het oogpunt van een moeder.

Intieme momenten
Samen met mijn meisje "Feeling good" van Michel Bublé in de auto zingen en een geweldige act opvoeren, ja dat kan alleen met haar. Of wanneer ze een "vriendinnengedoetje" heeft en haar hart wil luchten en de woorden en gevoelens over elkaar heen tuimelen, gewoon luisteren en er zijn. Dan ontspant ze en even later klinkt haar gezang weer door het huis. Of ze kruipt bij mij in bed als ik een beetje verdrietig ben. En dan plagen we elkaar met onze koude handen en voeten, en krijgen we vervolgens de slappe lach. Dat zijn zulke intieme momenten.

Missen
Oh wat ga ik dat missen, heel erg zelfs! 's Nachts word ik wakker met een zeurderig gevoel in mijn buik en even later dringt het tot me door... ze gaat echt weg. Ik krijg een brok in mijn keel. Dan besef ik hoe gezellig we het hebben en hoeveel ik van dat meisje houd. We lijken op elkaar en hebben een bijzondere band. En dat is mooi, heel mooi zelfs. Daar ben ik dankbaar voor, want het kan ook anders...

Buitenland ervaring
We zijn zelf al twee keer gastgezin geweest, een keer voor een Thais meisje en daarna nog eens voor een Belgische jongen. We hebben hun ervaring van nabij mee gemaakt, gepaard gaande met ups en downs. Het is, zeker in het begin, niet makkelijk om je over te geven aan de gebruiken van het andere land. Later wordt het gemis van thuis minder en ervaar je ook de leuke dingen. Terugkijkend overheerst bij ons het positieve gevoel, het waren goede ervaringen. Zo'n buitenlandse ervaring is er één voor het leven. Onze meisje zei tegen onze Thaise "dat zou ik nooit durven", waarop de Thaise antwoordde: "ik durfde het ook niet, maar ik heb het bij jullie heel erg naar mijn zin". En dat zette ons meisje aan het denken. Gewoon vertrouwen hebben in andere mensen elders in de wereld. Toen zij met het plan kwam om naar Nieuw Zeeland te gaan, konden we dat alleen maar aanmoedigen. Zelfstandig worden, de blik verruimen, dat dragen wij als ouders al jaren uit.

Ratio ontmoet gevoel
Tja en nu is het dan zo ver, anderhalf jaar hebben we kunnen wennen aan het idee, toen klonk het nog erg ver weg. Ratio ontmoet gevoel, dat is wat er nu met mij gebeurt en natuurlijk ook met ons meisje. De ervaring is haar van harte gegund en ik ga haar missen "like hell". Af en toe vallen er tranen en soms pieker ik een uurtje in de nacht. Laat me maar gewoon. Vroeger zou ik mijn emoties hebben ingeslikt met "nee hoor, met mij gaat het goed". Ik zou me met alle macht vermannen om "sterk" te zijn en niet te huilen. Maar dat kan ik niet meer. Dan zou ik hoogstwaarschijnlijk naast buikpijn, nekpijn en hoofdpijn hebben. En bovendien innerlijk helemaal verstijfd zijn. Tegenwoordig kan ik beter laten zien wie en wat ik ben, namelijk een emotionele moeder wier vogeltje uitvliegt. En tijdens het tikken van dit stukje branden de tranen in mijn ogen.

Emotioneel
Straks ga ik weer sporten en dan voel ik me vast beter. Het komende jaar zal ik zoals gewoonlijk veel aan de wandel zijn. Manlief en ik zullen meer tijd voor elkaar hebben. We kunnen dit jaar lekker veel met de camper op pad. Ook met onze zoons en hun vriendinnen zullen we gezellige spelletjes-avonden hebben. Deze momenten zal ik ook koesteren. Daarnaast kunnen we natuurlijk Facetimen en Whatappen, dat weet ik. Maar nu sta ik stil bij het gemis van mijn meisje, niemand kan haar vervangen. En dat hoeft ook niet. 
Dit jaar zal zeker fijne momenten hebben, afgewisseld  met tranen. Het zal emotioneel zijn. So be it...

Ik hou jullie op de hoogte...

Wil je reageren? mail linda@gaancoaching.nl 

Go for it girl, go!

26-10-2019

  Vandaag vliegt het vliegtuig met mijn meisje en haar vriend naar zijn land van de kiwi’s. Ze durft haar vleugels te spreiden en te onderzoeken of het leven haar daar past. Dat is wat we haar hebben voorgeleefd en zij brengt het in de praktijk. Ze heeft geen zekerheid, en eigenlijk ook geen idee wat ze daar nou precies gaat...

Read more

Boing, dat vreselijke gevoel dat je gefa…

04-07-2017

Het kwam binnen toen hij zei dat hij liever door iemand anders begeleid wilde worden. Een jaar lang mocht ik hem in de meest moeilijke tijden die je kunt bedenken bijstaan. Het was niet altijd leuk of makkelijk. Mijn adviezen kwamen vaak niet aan. Maar we hebben ook diepgaande gesprekken gehad over loslaten, over wat rouw is, over liefde, over...

Read more

Weer met zijn tweeën... Wat nu?

20-06-2017

Weg Daar gaat ze door de gate, helemaal in haar uppie naar de andere kant van de wereld. Ik slik het brok in mijn keel door, nu is het echt. Bij de uitgang van Schiphol halen we een vlaai, die we opeten bij oma en opa. Bewust het verdriet wegwerken. Wanneer we 's avonds thuis komen valt de stilte over ons...

Read more