GAANCoachingBanner7.jpg GAANCoachingBanner8.jpg GAANCoachingBanner9.jpg GaanCoachingBanner1.jpg GaanCoachingBanner3.jpg GaanCoachingBanner4.jpg GaanCoachingBanner5.jpg GaanCoachingBanner6.jpg
A+ A A-

Hoera de kinderen de deur uit! Of...?

IMG 3912
Je hebt je leven op de rit 

Een man, kinderen, een (parttime) baan en een leuk huis. Je hebt het prima voor elkaar. Jaren ben je druk geweest met zorgen voor de kinderen, met boodschappen in huis halen, met je kinderen naar allerlei clubjes brengen en je was hulpmoeder op school. Voor allerlei activiteiten was je te porren, niets was je te dol.
Je had een centrale rol in je gezin, op school wisten ze je te vinden. Vrienden en familie konden een beroep op je doen.
Je klaagde wel eens over vermoeidheid, over drukte en dat je tijd voor jezelf nodig had. Daar kon je erg naar snakken.

Tijd voor jezelf
Op een gegeven moment gingen je kinderen naar de middelbare school en hadden ze niet meer zo veel hulp nodig. Ze fietsten zelf naar school en gingen zelf naar hun clubjes. Je kinderen werden mondiger, gingen tegengas geven of ze gingen gewoon hun eigen gang. Als moeder was je vooral bezig met grenzen stellen: hoe laat thuis, hoe lang gamen, hoeveel frisdrank? En voordat je er erg in had, kon je opeens ruzie krijgen met je kind (waar was dat lieve kind van vroeger?). Soms werd het je teveel en had je er geen zin in om weer de confrontatie aan te gaan. Dan moest je stoom afblazen bij een vriendin/moeder/echtgenoot.
Jouw rol als moeder kreeg een andere invulling, maar daar groeide je vanzelf in.

En dan opeens...
En dan, het lijkt opeens, doen je kinderen eindexamen en voordat je het weet verlaten ze het warme nest. Je hebt voor je kinderen gezorgd, je hebt ze begeleid, je hebt ze sterk en onafhankelijk gemaakt. Je kinderen zijn klaar om hun eigen wereld groter te maken en te ontdekken wat hún mening is.
Je hebt een belangrijke rol in hun opvoeding gehad. Ben je je daarvan bewust? Jij als moeder hebt het prima gedaan! Je verdient een grote pluim!

Je kinderen zijn de (deels) de deur uit, maar jouw leven is nog ingericht op het draaien van je gezin. Wanneer je klaar bent met werken, boodschappen etc. dan is er tijd te over om koffie te drinken met een vriendin, te sporten, te tuinieren. Ofwel tijd waarnaar je jaren hebt gesmacht is ineens in overvloed voorradig. En ben je er blij mee?

Ben je blij?
Wat doen die gedachten van jou? Sta je te juichen hiephoi, ik heb tijd? Eindelijk tijd voor dat boek, nergens meer slingerende tassen. Waarschijnlijk denk je eerder het tegenover gestelde. De dagen zijn zo lang, je baan is na al die tijd niet meer zo interessant. Voel je je alleen of zelfs een beetje nutteloos? Wat ga je nu doen met al die tijd?

Logisch
Het is volkomen logisch om dit gevoel te hebben. En je bent niet de enige. Je bent jarenlang de centrale spil geweest en nu is het anders. Het is tijd om te wennen aan jouw veranderde moederrol en dat kan gepaard gaan met (een beetje) pijn en verdriet. Als je de pijn uit de weg gaat en je gevoelens wegstopt, dan wijs je als het ware jezelf af. En dat is niet nodig. Praat er over, laat het bezinken, voel je pijn. Pas wanneer je aanvaard hebt dat jouw rol als moeder vanaf nu anders is, kun je weer door. En ga je wellicht dat hiephoi moment voelen of in ieder geval de voordelen ervaren.

Om het aanvaardingsproces te versnellen kan ik je meenemen tijdens een wandelcoachsessie, heerlijk in het bos. Interesse? Bel 06-48222110 of mail linda@gaancoaching.nl 

 

Go for it girl, go!

26-10-2019

  Vandaag vliegt het vliegtuig met mijn meisje en haar vriend naar zijn land van de kiwi’s. Ze durft haar vleugels te spreiden en te onderzoeken of het leven haar daar past. Dat is wat we haar hebben voorgeleefd en zij brengt het in de praktijk. Ze heeft geen zekerheid, en eigenlijk ook geen idee wat ze daar nou precies gaat...

Read more

Boing, dat vreselijke gevoel dat je gefa…

04-07-2017

Het kwam binnen toen hij zei dat hij liever door iemand anders begeleid wilde worden. Een jaar lang mocht ik hem in de meest moeilijke tijden die je kunt bedenken bijstaan. Het was niet altijd leuk of makkelijk. Mijn adviezen kwamen vaak niet aan. Maar we hebben ook diepgaande gesprekken gehad over loslaten, over wat rouw is, over liefde, over...

Read more

Weer met zijn tweeën... Wat nu?

20-06-2017

Weg Daar gaat ze door de gate, helemaal in haar uppie naar de andere kant van de wereld. Ik slik het brok in mijn keel door, nu is het echt. Bij de uitgang van Schiphol halen we een vlaai, die we opeten bij oma en opa. Bewust het verdriet wegwerken. Wanneer we 's avonds thuis komen valt de stilte over ons...

Read more